Kaspersky meldt een actieve inbraakcampagne die overheidssites in delen van Azië en Afrika viseert. Opvallend: de aanvallers gebruiken twee nieuwe backdoors, GitDoor en GraphDoor, waarmee ze command-and-control (C2) verbergen achter ogenschijnlijk legitieme cloudservices zoals Microsoft SharePoint en GitHub.
Door het C2-verkeer te laten lijken op normaal enterprisegebruik, verschuift het risico van “klassieke” netwerkblokkades naar detectie op gedrag. Bovendien kunnen de backdoors dynamisch extra onderdelen ophalen en in het geheugen uitvoeren, waardoor ze zich snel aanpassen.
Operation ShadowCloud en de keuze voor cloud C2
De campagne kreeg de codenaam Operation ShadowCloud. Kaspersky geeft aan de activiteit in vroeg 2026 te hebben geïdentificeerd. De kern van de aanval is het misbruik van legitieme diensten als verlengstuk van de backdoors.
In plaats van een aparte C2-server met herkenbaar netwerkgedrag in te zetten, hangt de communicatie aan cloudplatformen die organisaties al gebruiken. Dat maakt het voor veel detecties lastiger om dit als schadelijk te markeren, zeker wanneer het gaat om API- en opslagactiviteiten die op het eerste gezicht “normaal” ogen.
MeshAgent als opstap: van remote access naar backdoors
Als startpunt wordt een MeshCentral Agent genoemd. Dat is een legitiem hulpmiddel voor remote access, bedoeld voor onder meer remote desktop-controle, command line toegang en bestandsbeheer.
Volgens Kaspersky is het exacte installatiemechanisme onduidelijk, maar aanwijzingen wijzen op het hergebruik van een eerder aanwezige infectie binnen het netwerk. Vanuit daar wordt de route naar C2 opgebouwd via meerdere payload-stappen.
Wat GitDoor en GraphDoor precies doen
De backdoors zijn modulair en kunnen op aanvraag extra plugins binnenhalen. Daarnaast is er ondersteuning voor het uitvoeren van shellcode direct in het geheugen, waardoor de artefacten op schijf beperkt kunnen blijven en analyse lastiger wordt.
Kaspersky beschrijft twee implantnamen op basis van het cloudplatform dat ze gebruiken: GitDoor en GraphDoor respectievelijk voor GitHub- en SharePoint-gedreven command-and-control.
GitDoor: GitHub-repositories als C2 en commandoknop
GitDoor gebruikt GitHub voor de C2-communicatie. Hiervoor worden twee repositories ingezet: één voor het ontvangen van opdrachten en één voor het terugsturen van uitvoer. De opslag van resultaten gebeurt via een private repository, terwijl de repository voor opdrachten publiek wordt genoemd.
Daarnaast ondersteunt GitDoor een brede set commando’s, waaronder bestandsbeheer, het loggen van toetsaanslagen en het starten van een proxy. Ook draait er een mechanisme om extra code dynamisch op te halen en te starten via een shellcode-feature.
GraphDoor: SharePoint en Microsoft Graph als C2-laag
GraphDoor werkt op een vergelijkbare manier, maar dan via Microsoft SharePoint en de Microsoft Graph API. Om te communiceren met de C2-kant wordt authenticatie genoemd met login.microsoftonline.com op poort 443. Met het verkregen toegangstoken kan de malware data wegschrijven en ophalen via Graph-API’s richting de SharePoint-drive.
Naast communicatie bouwt GraphDoor ook lokale sporen in de vorm van bijvoorbeeld een specifieke mapnaam onder Application Data en het gebruik van named pipes. Vervolgens haalt het meerdere plugin modules op om onder andere screenshots, procesinformatie en keylogging uit te voeren.
Waarom dit type backdoor detectie bemoeilijkt
Het belangrijkste verschil met veel “klassieke” C2-constructies is dat de communicatiecamouflage leunt op diensten die bedrijven al vertrouwen. API-verzoeken naar GitHub en Microsoft Graph zien er in veel logs uit als normale bedrijfsactiviteit: opslag, ophalen, commando’s en resultaten.
Daardoor is een aanpak op basis van alleen IP-blokkades of standaard netwerkindicatoren vaak onvoldoende. Kaspersky wijst er ook op dat cloud API-calls moeilijk te onderscheiden zijn van legitieme enterprisegebruikspatronen.
Op afstand ophalen én uitvoeren: shellcode en plugins
Naast de C2-transportlaag is er een tweede reden dat deze campagne lastig is: de backdoors halen dynamisch extra modules op en voeren code uit met technieken die analyse vertragen.
Kaspersky beschrijft bijvoorbeeld dat er bij de loaders verschillende decodeerstrategieën worden gebruikt om de volgende payload los te maken. Ook worden functies in de implant uitgebreid met obfuscation-achtige elementen, zoals het vervormen van de controleflow en het inzetten van geneste helperfuncties.
Het resultaat is dat securityteams minder snel op één vast patroon kunnen vertrouwen. De malware kan immers onderdelen vervangen of uitbreiden zonder dat daarvoor altijd een volledige “nieuwe” host-installatie nodig is.
Schadefuncties die in de analyse terugkomen
De beschrijving in Kaspersky’s analyse gaat verder dan alleen C2 en communicatie. Zowel GitDoor als GraphDoor kunnen meerdere capabilities leveren, waaronder:
- Toetsaanslagen loggen (keylogging naar een bestand in de gebruikersomgeving)
- Screenshots maken (van het hele scherm of van een venster gekoppeld aan een proces)
- Proces- en service-informatie verzamelen en beheren
- Proxyfuncties inzetten en netwerkverkeer tunnelen
- Wisselen van configuratie via registry-waarden en het werken met geplande taken
- Credential theft-achtige acties, waaronder het gebruik van Mimikatz om gegevens uit LSASS te halen
- Browserartefacten uitlezen (cookies uit Chrome en Edge via geheugenextractie)
- Bestandsoperaties zoals mappen recursief verwijderen en content wissen
Deze lijst maakt duidelijk dat het om meer gaat dan “command execution” alleen. De combinatie van data-exfiltratie, persistence/controlefuncties en offensing/cred-theft verhoogt het risico voor organisaties.
De aanval blijkt deels “herbruikbaar” voor uitbreiding
Volgens Kaspersky wijzen details erop dat de voorbereidingen al langer liepen. De aanmaakdata van repositories die GitDoor gebruikt, suggereren dat er vanaf eind 2024 voorbereidingen zijn getroffen.
Daarnaast wordt genoemd dat ten minste twee loaders met verschillende decodingmethodes zijn waargenomen. Dat wijst op varianten binnen dezelfde familie, wat monitoring extra lastig maakt.
Wat kun je nu doen als je deze aanpak vreest?
Omdat GitDoor en GraphDoor draaien op het maskeren van C2 achter cloudservices, ligt de focus voor verdediging op het koppelen van “cloudgebruik” aan “verdacht gedrag”. Denk aan:
- Controleer of endpointactiviteiten (processen) consistent zijn met het gebruik van GitHub en SharePoint door dezelfde accounts.
- Let op abnormale timing, volumes of ongebruikelijke combinaties van API-acties in Microsoft Graph of GitHub.
- Voer aanvullende detecties uit op gedrag zoals memory execution, verdachte injectiestappen of het snel ophalen van modules.
- Vergroot zichtbaarheid op remote access tooling, vooral wanneer die onderdeel lijkt van een keten naar cloud-communicatie.
Als je securityteam al werkt met threat hunting, kan dit dossier helpen om hypothesen te toetsen rond cloud-gedreven C2. Speel daarbij ook proactief in op wijzigingen: wat vandaag “normaal” is, kan morgen als camouflage dienen.
Gerelateerd: cloud- en remote-access misbruik in de praktijk
Deze casus past in een bredere trend waarin aanvallers misbruik maken van legitieme tooling en platformen. Je kunt bijvoorbeeld ook lezen hoe eerdere campagnes remote access en vertrouwde scripts inzetten:
- AI-chips via remote access blokkeren: misbruik via vertrouwde scripts
- ScreenConnect aanvallen: blokkeer SCKit actief
Conclusie
GitDoor en GraphDoor laten zien hoe aanvallers cloudservices gebruiken als C2-kanaal om op te gaan in normale enterpriseactiviteiten. Door dynamische plugins, geheugenuitvoering en communicatie via GitHub en SharePoint wordt het onderscheid tussen “legitiem gebruik” en “aanval” steeds lastiger voor traditionele netwerkdetectie.
Voor organisaties betekent dit: kijk verder dan IP’s en routine-alerts. Richt je detectie op gedrag, timing, en de samenhang tussen endpoints en cloud-API’s—dan wordt het eenvoudiger om deze camouflage te doorbreken.
Bron: https://thehackernews.com/2026/11/new-gitdoor-and-graphdoor-backdoors.html
