Anthropic breidt de Claude toegang voor security teams verder uit. Het bedrijf doet dat via een vernieuwd programma waarmee “gevijzelde” (vetted) cybersecurity-professionals hun werkzaamheden met geavanceerde AI-modellen kunnen uitvoeren, met minder restricties dan bij standaardgebruik. De achtergrond: het eerder opgezette Project Glasswing zou in 2026 tienduizenden gevalideerde softwarekwetsbaarheden hebben helpen vinden.
Voor security teams is dit interessant, omdat het gaat om gecontroleerde toegang. Tegelijk roept het vragen op over veiligheid, misbruikrisico’s en de vraag of gevonden kwetsbaarheden ook echt impact hebben in de echte wereld. In dit artikel zetten we de belangrijkste punten op een rij.
Van Project Glasswing naar het Cyber Verification Program
Anthropic licht toe dat het een bestaand programma uitbreidt dat is bedoeld voor cybersecurity-professionals die hun kennis gericht willen inzetten. Het gaat om het testen van AI-modellen met aangepaste safeguards en minder blocking-classifiers, zodat teams hun beveiligingswerk effectiever kunnen uitvoeren.
De updated route heet het Cyber Verification Program (CVP). Volgens Anthropic is de basis daarvoor gelegd door Project Glasswing. Binnen dat traject meldt het bedrijf tussen april en juli 2026 ten minste 129.000 geverifieerde softwarekwetsbaarheden te hebben gevonden. Daarnaast noemt Anthropic 5.500 extra geverifieerde kwetsbaarheden op basis van open-source scanning tussen april en oktober 2026.
Van die geverifieerde issues zegt Anthropic dat meer dan 33.000 kwetsbaarheden tot op dat moment als kritisch of hoog zijn beoordeeld. Tegelijk plaatst het bedrijf er een kanttekening bij: omdat de inschatting gebaseerd is op surveydata van een deel van de partners, zou het werkelijke aantal volgens hen minstens vijf keer hoger kunnen liggen.
Drie toegangsniveaus voor Claude
CVP krijgt drie “access tiers”. Organisaties en security teams kunnen aanvragen voor het niveau dat het beste past bij hun werkzaamheden. Elk niveau geeft toegang tot Claude-modellen, waaronder Claude Opus 5.5, Claude Sonnet 5.5, Claude Mythos 5.1 en toekomstige modellen.
1) Defense Access
Het laagste niveau is Defense Access. Dat is bedoeld voor verdedigingswerk. Anthropic noemt voorbeelden zoals incident response, malware reverse engineering en het analyseren en valideren van kwetsbaarheden.
2) Red Team Access
Bij Red Team Access komt daar geautoriseerde penetration testing en red-teaming bij. Hetzelfde model kan dus binnen dit tier anders worden aangesproken, doordat de voorwaarden en restricties anders zijn ingesteld.
3) Specialized Access
Specialized Access heeft volgens Anthropic de minste safeguards. Dit niveau is bedoeld voor een beperkte set geverifieerde organisaties die specifiek geautoriseerd zijn om veiligheidssystemen te testen. Daarmee is dit het meest gevoelige toegangsniveau.
Evaluaties: safeguards werken, maar beïnvloeden wel taken
Om de werking van safeguards in de praktijk te illustreren, verwijst Anthropic naar een evaluatie op CyScenarioBench. Daaruit volgt een opvallend verschil tussen de tiers.
Voor Claude Opus 5.5 in Defense Access zegt Anthropic dat safeguards 46 van de 50 taken blokkeerden. In dezelfde evaluatie blokkeerde Red Team Access geen enkele taak, en werd 34 van 50 taken afgerond. Anthropic koppelt dat aan een completion rate die vergelijkbaar is met situaties waarin geen safeguards worden toegepast.
Het meest relevante detail: zonder CVP-toegang zouden alle taken al bij de eerste prompt geblokkeerd zijn. Dat betekent dat CVP niet alleen gaat over “minder restricties”, maar ook over het mogelijk maken van een werkbare route voor defenders.
Waarom Anthropic deze toegang beschikbaar maakt
Anthropic benadrukt dat de tools een dual-use karakter hebben. Dat wil zeggen: dezelfde capaciteiten die helpen om systemen beter te beveiligen, kunnen ook worden misbruikt door kwaadwillenden. Daarom kiest het bedrijf voor gecontroleerde toegang voor teams met een legitieme rol.
In de communicatiestijl van Anthropic draait het om het uitbreiden van defensieve mogelijkheden. De gedachte is dat advanced cyber capabilities veiliger en breder beschikbaar kunnen worden gemaakt voor verdedigers, precies omdat security teams kunnen aantonen waarvoor ze de toegang gebruiken.
Wie vooral wil zien hoe dit soort initiatieven zich verhouden tot real-world risico’s, kan ook de achtergrond lezen in ons artikel over rogue AI-agenten als proxies. Daarin ligt de focus op hoe misbruik vorm kan krijgen, ook wanneer systemen ogenschijnlijk “gecontroleerd” zijn.
Heeft AI het aantal exploitaties echt veranderd?
Naast het CVP-verhaal staat een tweede laag: niet elke gevonden kwetsbaarheid is per definitie exploiteerbaar in het wild. Een analyse waar Anthropic naar verwijst is van VulnCheck-onderzoeker Patrick Garrity. Die zou hebben bekeken hoeveel van de kwetsbaarheden daadwerkelijk actief uitgebuit worden.
Volgens die analyse zijn slechts 2 van de 300 kwetsbaarheden (0,67%) die Anthropic of Project Glasswing zou hebben gevonden, in het wild misbruikt. Van die twee actieve gevallen zijn er 39 als kritisch geclassificeerd, 141 als hoog, 81 als medium en 18 als laag. De kernboodschap: AI kan de drempel voor het ontdekken van zwaktes verlagen, maar dat zegt nog niet alles over daadwerkelijke aanvalsmogelijkheden en impact.
Welke kwetsbaarheden werden wél actief misbruikt?
Anthropic noemt twee specifieke voorbeelden van kwetsbaarheden die volgens de analyse actief werden uitgebuit:
- CVE-2026-26980: een SQL-injectieprobleem in Ghost CMS.
- CVE-2026-61500: een sessie-forgery-kwetsbaarheid in Rejetto HTTP File Server.
Dit zijn relevante casussen omdat ze aantonen dat niet alles “theoretisch gevaarlijk” is. Tegelijk blijft de conclusie overeind dat het merendeel van de door AI ondersteunde ontdekkingen niet automatisch leidt tot echte aanvallen.
Dat nuanceert ook de manier waarop teams hun prioriteiten moeten stellen. Het is niet voldoende om alleen naar aantallen te kijken; je wil vooral weten welke issues risicovol zijn in jouw context, en hoe snel ze patchbaar en beheersbaar zijn.
Risico’s van AI: kwetsbare patches en security pass rate
Tot slot is er een belangrijk aandachtspunt dat verder gaat dan het vinden van bugs: het herstellen ervan. In de bron wordt verwezen naar bevindingen van 1Password en Veracode dat door AI gegenereerde patches óók nieuwe veiligheidsrisico’s kunnen introduceren.
Veracode rapporteert in dit verband dat ongeveer 44% van de AI-codegeneratietaken in tests een risicovolle kwetsbaarheid introduceerde. De gemiddelde security pass rate over modellen is volgens Veracode 56%, nauwelijks anders dan 55% in een eerdere rapportage.
Met andere woorden: terwijl AI steeds meer code in pipelines kan brengen, lijkt de beveiligingskwaliteit gemiddeld niet mee te stijgen. Voor security teams is dat een directe aanleiding om patchvoorstellen niet blind te vertrouwen, maar te valideren in testomgevingen, met code review en passende checks.
Als je wilt kijken naar hoe patches en beveiligingsupdates in bredere zin de aanvalssurface beïnvloeden, kan het ook helpen om onze updates rond kwetsbaarheden te volgen. Bijvoorbeeld met Atlassian-patches voor CVE-2026-21589, waar meerdere producten tegelijk worden geraakt.
Wat betekent dit voor security teams in de praktijk?
De uitbreiding van CVP en de Claude toegang voor security teams biedt een nieuw kader voor geverifieerde defensieve testers. De belangrijkste praktische gevolgen:
- Meer werkbaarheid: zonder CVP-toegang worden taken in de evaluatie vaker geblokkeerd bij de eerste prompt.
- Tiering helpt bij doelgericht gebruik: Defense, Red Team en Specialized Access sturen de mate van safeguards bij.
- Validatie blijft cruciaal: AI kan het vinden van kwetsbaarheden versnellen, maar exploitability en impact vragen om eigen beoordeling.
- Patchkwaliteit moet getest worden: AI-gegenereerde wijzigingen kunnen ook beveiligingsproblemen introduceren.
Voor organisaties betekent dit dat het zinvol is om CVP niet te zien als een “automatische beveiligingsupgrade”, maar als een hulpmiddel binnen een gecontroleerd proces. Denk aan intake van use cases, review van outputs, en strakke governance rond tooling en permissies.
Conclusie
Anthropic breidt de toegang tot Claude uit met het Cyber Verification Program, gericht op gevijzelde cybersecurity-professionals. Met drie niveaus—Defense, Red Team en Specialized—probeert het bedrijf geavanceerde AI-capaciteiten veilig beschikbaar te maken voor verdedigingswerk. Daarbij meldt Anthropic grote aantallen geverifieerde kwetsbaarheden in 2026, terwijl analyses suggereren dat maar een klein deel daarvan ook daadwerkelijk in het wild wordt uitgebuit.
Tegelijk maakt de bron duidelijk dat zowel het vinden als het herstellen van kwetsbaarheden via AI om extra kwaliteitscontrole vraagt. Wie deze kansen wil benutten, doet dat het best met strakke validatie, testdekking en procesdiscipline—zodat snelheid niet ten koste gaat van veiligheid.
Bron: https://thehackernews.com/2026/10/anthropic-expands-claude-access-for.html
