Google DeepMind stelt dat AI-agents, werkend onder menselijke supervisie, twee manieren hebben gevonden om de aanvallen RSA-1024 goedkoper te maken. Het onderzoek benadrukt daarbij één belangrijke nuance: het gaat om een verouderde parameterkeuze. Wie encryptie gebruikt met moderne sleutellengtes, zit volgens de onderzoekers niet in dezelfde risicogroep.
De bevindingen zijn uitgevoerd met cryptografen van UC San Diego en Inria. DeepMind positioneert het resultaat vooral als een waarschuwing om cryptografische “zekerheden” te herijken wanneer AI het rekenwerk kan optimaliseren.
Wat DeepMind precies onderzocht
De onderzoekers bekeken hoe aanvallen op RSA-1024 in de praktijk goedkoper kunnen worden dan eerder werd aangenomen. RSA-1024 verwijst naar een RSA-sleutel met 1024 bits. In hedendaagse systemen gebruiken protocollen vrijwel altijd sleutels van 2048 bits of hoger.
Volgens Pushmeet Kohli (VP bij DeepMind en chief scientist bij Google Cloud) blijven moderne encryptieprotocollen daarom veilig. De aandacht gaat dus naar legacy RSA-1024 en naar specifieke implementaties en contexten.
1) Handtekeningen: padding beschermt minder dan gedacht
De eerste stap uit het onderzoek gaat over digitale handtekeningen. Veel handtekeningschema’s voegen vooraf data toe om berichten op een vaste grootte te brengen: padding. Padding maakt vervalsen doorgaans lastiger, maar de vraag was hoe effectief het is als een aanvaller kan kiezen wat er wordt ondertekend.
DeepMind constateert dat de waarde van padding sterk afhangt van hoeveel van het ondertekende blok de aanvaller kan beïnvloeden. Zodra een aanvaller grofweg half blok of meer onder controle heeft, voegt padding volgens het onderzoek vrijwel geen bescherming toe.
Dit werd gekoppeld aan de PKCS#1 v1.5-format die wordt gebruikt via de PKCS#11 signing interface van cryptografische apparaten zoals hardware security modules (HSM’s).
Hoe groot was de winst in rekenwerk?
In een gesandboxte test herhaalden de AI-agents een eerdere academische vervalste aanval op dezelfde 1024-bit sleutel. Daarbij werd de benodigde CPU-tijd 3,5 keer gereduceerd.
- De eerste vervalsing kostte in de eerdere studie 391 CPU core-years.
- In die oorspronkelijke aanpak lag dat op 1.380 CPU core-years.
Verder beschrijven de onderzoekers dat twee AI-agents de vervalsingsberekening konden ontwerpen, uitvoeren en debuggen in minder dan vier dagen. Ze hadden daarbij ongeveer 20 berichten van de menselijke onderzoeker, vooral goedkeuringen. Een sleutel factoring-aanpak wordt niet gedaan; dat zou naar schatting 500.000 tot 1 miljoen core-years vergen.
Niet altijd even relevant: minder controle maakt het moeilijker
DeepMind ziet ook dat het lastiger wordt als de aanvaller minder controle heeft over het blok. Bijvoorbeeld wanneer er alleen een deel overeenkomt met een hash van 32 bytes. Toch meldt het onderzoek dat er zelfs in dat scenario algoritmes bestaan die, op basis van theoretische schattingen, ongeveer 1.600 keer beter zouden zijn dan de tot dan toe beste aanpak tegen RSA-1024.
2) Meerdere sleutels: kosten delen kan een aanval versnellen
De tweede bevinding richt zich niet op één losse sleutel, maar op het gelijktijdig aanvallen van veel RSA-keys met dezelfde sleutelgrootte. In zo’n setting kan een aanvaller de “opstartkosten” van één dure berekening hergebruiken.
DeepMind rapporteert een algoritme dat volgens hun gemiddelde theoretische schatting het “per extra sleutel”-gedeelte van de factoring-aanpak ongeveer 30 keer goedkoper maakt dan de vorige beste methode.
Er is wel een belangrijke beperking: de schatting gaat uit van een beginberekening die net zo kostbaar is als het factoriseren van één sleutel. Bovendien is de methode in de praktijk (volgens de beschrijving) nog niet geïmplementeerd.
Wat het níet oplost: geen directe sleutelrecovery
Een cruciale vraag voor organisaties is natuurlijk: leidt dit tot het direct terugvinden van de private key? Volgens DeepMind is dat niet het geval.
De onderzochte signature-aanval herstelt de private key niet. De aanval vereist naar schatting ongeveer 4 miljard signing queries vooraf. Daarnaast werkt de aanval volgens de onderzoekers niet tegen apparaten die berichten intern hashen.
Met andere woorden: het gaat om een specifieke combinatie van aanvalsvorm, toegang en implementatiegedrag. Toch is de boodschap breed genoeg: AI kan aannames herformuleren over wat “te moeilijk” is.
Waarom dit relevant is voor uw beveiliging
De meeste moderne omgevingen hanteren allang RSA-sleutels van 2048 bits of hoger. Maar in real life duiken RSA-1024-achtige legacy keuzes nog steeds op, bijvoorbeeld in oudere infrastructuur, langdurige integraties of specifieke vertrouwde ketens.
Dit onderzoek is daarmee vooral een signaal om te controleren of u overal nog uitgaat van verouderde cryptografische parameters. Ook is het verstandig om de rol van signing interfaces en HSM-gedrag mee te nemen in uw threat model.
Wilt u uw zicht op blootstelling en risico’s scherper maken, dan kan het ook helpen om uw cryptografiekeuzes te koppelen aan uw bredere beveiligingspositie. Een nuttige aanvulling is bijvoorbeeld dit artikel over tests om blootstelling te checken, zodat u weet waar kwetsbaarheden daadwerkelijk “landen”.
Praktische aandachtspunten bij legacy RSA
Op basis van de onderzoeksrichting zijn er een paar concrete punten om intern te bespreken:
- Inventariseer waar RSA-1024 of PKCS#1 v1.5 nog voorkomt (in services, certificaten, endpoints en integraties).
- Controleer welke signing interfaces worden gebruikt (zoals via PKCS#11) en hoe systemen intern omgaan met hashverwerking.
- Plan migratie naar modernere sleutellengtes en waar mogelijk naar robuustere schema’s binnen uw TLS- en handtekeningsketens.
- Beoordeel query-risico’s: hoeveel signing requests kan een aanvaller in theorie doen, en wat zijn rate limits en logging?
De bredere les: AI maakt wiskundige aannames toetsbaar
DeepMind plaatst de resultaten in “een nieuw tijdperk” waarin AI het mogelijk maakt om eerder gemaakte aannames over cryptografische hardheid opnieuw te testen. Dat betekent niet dat moderne encryptie opeens onveilig is, maar wel dat organisaties vaker moeten nagaan of instellingen en standaarden nog passen bij de actuele rekenmogelijkheden.
Als u al bezig bent met het tempo van patchen en het herkennen van snel misbruikbare zwaktes, sluiten dit soort inzichten logisch aan. Eerder werd bijvoorbeeld geschreven over dreiging en patchvertraging bij OpenSSH-kwetsbaarheden, omdat “tijd tot aanpassing” vaak het verschil maakt tussen theoretisch risico en praktische impact.
Conclusie
De kern van het bericht is dat AI-agents de kosten van aanvallen RSA-1024 meetbaar kunnen verlagen, met name bij specifieke omstandigheden rondom digitale handtekeningen en padding. Tegelijk stellen de onderzoekers dat deze bevindingen niet direct gelden voor moderne protocollen met langere sleutels.
Voor organisaties is dit vooral een uitnodiging om legacy cryptografie op te sporen, migratie te prioriteren en signing- en interfacegedrag te laten aansluiten op uw beveiligingsdoelen. Zo houdt u controle over wat er met uw encryptie gebeurt—ook als AI steeds beter wordt in het vinden van rekenkundige optimalisaties.
Bron: https://www.securityweek.com/google-deepminds-ai-agents-make-1024-bit-rsa-keys-cheaper-to-attack/
