Cybersecurityonderzoekers hebben een human-operated phishing platform beschreven dat zich voordoet als legitieme AI-advertentieproducten. De fake AI-adportalen imiteren tools voor campagneoptimalisatie, spend-audits en het koppelen van bedrijfaccounts—maar het doel is veel eenvoudiger: inloggegevens en multi-factor authenticatie (MFA)-codes stelen.
Wat dit extra gevaarlijk maakt, is dat de aanvallers gebruikmaken van een techniek waarbij een nep-omgeving in je eigen browser verschijnt. Daardoor lijkt het alsof je in een vertrouwde stroom terechtkomt, terwijl de echte browser op een phishingdomein draait.
Wat zijn fake AI-adportalen?
De onderzoekers beschrijven meerdere websites en “producten” die qua uitstraling en belofte steeds op elkaar lijken. Elk portal koppelt een bekend merk of ecosysteem aan een specifieke pitch, zoals het maken van een advertentiebrief, het aanbieden van manager-account ondersteuning, of een privé-integratie. Denk aan imitatie van producten rond ChatGPT, Gemini, Claude, Perplexity en ook Meta-achtige workflows.
Ondanks de merknaam en marketingtekst is de kern dezelfde: slachtoffers worden via een nep-inlogflow naar een “connect”-knop geleid. Zodra iemand daarop klikt, start de aanval op een manier die gericht is op credentials én MFA-codes.
De aanval: “Connect” en een browser-in-the-browser truc
In het hart van de fake AI-adportalen staat een actie met dezelfde logica: op ‘Connect’ klikken. Die knop opent niet zomaar een nieuw tabblad, maar een nep-interface die binnen de echte browser wordt “getekend”. Hierdoor kan de aanvaller een vertrouwde uitziende adresbalk presenteren, bijvoorbeeld met domeinen die lijken op de echte dienst (zoals bekende Google-adresvormen of een Okta-tenant).
Belangrijk detail: terwijl de nepomgeving “vertrouwd” oogt, is de echte browser in werkelijkheid actief op het phishingdomein. Daardoor ziet het slachtoffer een loginpagina met een legitieme indruk, terwijl de technische uitvoering bij de aanvaller blijft.
Wat er in de achtergrond gebeurt
Volgens de onderzoekers blijft het platform alle wachtwoordpogingen bijhouden. Daarnaast vindt er device fingerprinting plaats, waardoor de aanvallers kunnen bepalen welke MFA-uitdaging het slachtoffer vervolgens te zien krijgt.
De gekozen MFA-flow wordt niet willekeurig uitgevoerd. Een operator kan in de controlelaag bepalen welke uitdaging volgt, zodat de kans op succesvolle interceptie toeneemt. Tegelijkertijd worden slachtoffergegevens via een endpoint naar de aanvaller gestuurd en gebruikt om verder te sturen op basis van het loginverloop.
MFA-codes: waarom dit verder gaat dan “alleen” phishing
Veel phishingcampagnes richten zich vooral op het stelen van gebruikersnaam en wachtwoord. De fake AI-adportalen gaan een stap verder. Door de nep-omgeving zo te bouwen dat ook de MFA-onderdelen in dezelfde valse context vallen, kunnen aanvallers de gebruiker na het invoeren van inloggegevens alsnog richting het volgende verificatiestapje bewegen—waaruit MFA-codes of gerelateerde signalen kunnen worden afgeleid.
Het resultaat is een vorm van account take-over waarbij de dader snel kan proberen in realtime in te loggen en de controle over het account over te nemen.
Voor wie is dit gevaarlijk?
De campagne richt zich niet breed op willekeurige consumenten. Onderzoekers verwachten dat met name agency-staff, media buyers en vooral beheerders van manager-accounts doelwit zijn.
Dat heeft een reden: zodra de aanvaller controle heeft over een manager-account, kan de schade zich doorzetten naar meerdere klantenaccounts binnen het bereik van dat beheerdersmodel. Voor ad-ecosystemen betekent dit dat het minder gaat om één gestolen login en meer om een ketting van ongeautoriseerde advertentie-uitvoering.
Waar komen slachtoffers binnen? Via nepuitnodigingen en betaalde routes
De onderzoekers geven aan dat slachtoffers naar de pagina’s worden geleid via uitnodigingsmails die bekende merken imiteren. Dat geeft de aanvallen een laagje geloofwaardigheid, zeker als mensen gewend zijn aan echte koppelverzoeken voor advertentie- en workflowtools.
Daarnaast is het beschreven dreigingscluster gekoppeld aan strategieën waarbij betaalde advertentie- of zoekresultaten worden misbruikt om verkeer naar aangepaste bestemmingen te sturen. In dat bredere verhaal wordt ook een koppeling genoemd naar content die doorverwijst naar verdere lures en uiteindelijk malware-aflevering—zonder dat er een kwetsbaarheid in de chatdienst zelf nodig is.
Technische overeenkomst: één stack, gedeelde endpoints
De fake AI-adportalen blijken onderling sterk verbonden. De geïdentificeerde websites delen eenzelfde technologie-achtergrond, en ze communiceren met vergelijkbare endpoints. Bovendien hebben de aanvallers volgens de onderzoekers eerder broncode voor eerdere versies vrijgegeven via verkeerd geconfigureerde publieke repositories.
Dat betekent in de praktijk dat de campagne niet alleen “handgemaakt” is, maar ook efficiënt kan worden doorontwikkeld en opgeschaald.
Waarom advertentieaccounts een aantrekkelijk doel zijn
Uit andere rapportage die in het onderzoek wordt genoemd, blijkt dat malwarefamilies in het ad-ecosysteem leiden tot grootschalige diefstal van ad-accounts. Het economische voordeel komt snel terug: betaalgegevens en budgetbeheer kunnen worden misbruikt, en accounts met een schone reputatie zijn aantrekkelijk voor doorverkoop op ondergrondse marktplaatsen.
Daarbij blijft het herstellen vaak een stuk lastiger dan het verwijderen van een betaalkaart. De onderzoekers geven aan dat aanvallers bijvoorbeeld eigen beheerders kunnen toevoegen en rechten van het legitieme eigenaarsaccount kunnen verlagen. Herstel kan daardoor weken tot maanden duren—en intussen kunnen de aanvallen doorlopen met advertenties.
Wat kun je doen om je te beschermen?
De onderzoekers formuleren meerdere concrete mitigerende acties. Begin met het verkleinen van de impact van gestolen inloggegevens.
- Schakel phishing-resistente authenticatie in waar mogelijk. Denk aan methoden die minder gevoelig zijn voor nep-inlogomgevingen.
- Controleer wijzigingen in advertentie- en advertentiebeheerdersrechten. Let op nieuwe beheerders, koppelingen en rolverlagingen.
- Wees kritisch bij het verbinden van AI-integraties met advertentieaccounts. Ga na welke toestemming precies wordt gevraagd en door wie de koppeling is geïnitieerd.
- Train teams op herkenbare signalen in koppelverzoeken. Meldingen over ‘connect’ of ‘verificatie’ die afwijken van interne procedures moeten altijd extra checken krijgen.
Als je wilt verdiepen in vergelijkbare technieken rond misleiding en de impact op identiteiten, kan dit ook aansluiten bij eerdere berichtgeving over social engineering herkennen in live gesprekken. De rode draad is steeds dat de aanvaller de interactie stuurt tot een moment waarop slachtoffers de verkeerde stappen zetten.
Snelle checklist voor managers en agency-teams
Heb je te maken met meerdere accounts of manager-structuren? Gebruik dan een korte routine:
- Beoordeel koppelingen: welke tool verbindt met welke service en met welke rechten?
- Check wie de authenticatie start: komt het uit de juiste omgeving (account, IP, proces)?
- Reageer op afwijkingen: nieuwe administrators of onverwachte MFA-acties zijn alarmsignalen.
- Voer periodieke accessreviews uit, ook als “alles al lang werkt”.
Met name voor manager-account administratoren is dit cruciaal, omdat één gecompromitteerd toegangspunt grote gevolgen kan hebben voor meerdere klanten.
Tot slot
Fake AI-adportalen laten zien hoe phishing zich ontwikkelt: niet alleen door inlogpagina’s te faken, maar door een volledige nep-ervaring te bouwen die credentials en MFA-gerelateerde stappen kan blootleggen. Het platform misbruikt vertrouwen in bekende merken, gebruikt browser-in-the-browser misleiding en stuurt de flow aan alsof de gebruiker “gewoon” aan het koppelen is.
Door phishing-resistente authenticatie te prioriteren, advertentie-autorisaties scherp te monitoren en AI-integraties alleen onder controle toe te staan, verklein je de kans dat een nep-connectflow de toegang tot je advertentie-ecosysteem overneemt.
Bron: https://thehackernews.com/2026/10/fake-chatgpt-gemini-and-claude-ad.html
