AI-agents maken razendsnel de overstap van experiment naar productie. Ze koppelen aan bedrijfsapps, verwerken data, roepen API’s aan en voeren handelingen uit over meerdere systemen. Daardoor ontstaat een nieuw beveiligingsvraagstuk: security is niet meer alleen gericht op gebruikers en applicaties, maar ook op de “identiteit” van de agent zelf.
Uit onderzoek waar in een webinar op werd ingegaan, blijkt dat CISOs moeite hebben met volledige agent-zichtbaarheid. Zelfs wanneer teams denken dat ze alles zien, blijft de kernvraag staan: wat mag die agent precies doen, en wordt die toegang regelmatig beoordeeld? In dit artikel vertalen we de inzichten naar praktische aandachtspunten voor governance voor AI-agents.
Waarom zichtbaarheid niet genoeg is
Veel organisaties kunnen in eerste instantie wel achterhalen dat er AI-agents actief zijn. Maar “zien” is nog geen “besturen”. Agents kunnen toegang hebben tot acties en systemen die niet hetzelfde niveau van controle krijgen als menselijke gebruikers of traditionele service accounts.
Het webinar benadrukt dat de echte uitdaging ligt in autorisatie: het bepalen, beperken en continu bewaken van wat een agent mag. Als dat niet scherp is ingericht, kunnen agents met te ruime rechten gaan werken zonder dat er tijdig wordt ingegrepen.
Gebruik je nog regels van service accounts?
Een terugkerend probleem is dat veel teams AI-agents behandelen alsof het gewone accounts zijn. In de praktijk betekent dat: dezelfde mechanismen, dezelfde reviewprocessen en vaak ook dezelfde manier van rechten toekennen.
Volgens de aangehaalde onderzoeksresultaten werkt dat niet optimaal. Slechts een deel van de organisaties zou een speciaal framework gebruiken voor het beveiligen van AI-agents. Een groter deel leunt nog op gedeelde referenties of service accounts met brede permissies.
Welke vragen worden lastiger bij deze aanpak?
- Welke agent heeft toegang tot welke resources?
- Wie heeft goedkeuring gegeven voor die rechten?
- Welke systemen kan de agent daadwerkelijk bereiken?
- Moet die toegang nog steeds blijven bestaan na verloop van tijd?
- Kun je de toegang intrekken zonder andere services te verstoren?
Als deze antwoorden niet eenvoudig beschikbaar zijn, wordt governance langzaam maar zeker onhaalbaar—zeker wanneer het aantal agents groeit.
Behandel AI-agents als ‘first-class identities’
De kern van governance voor AI-agents is om agents te benaderen als volwaardige identiteiten binnen je organisatie. Dat houdt in dat je dezelfde basisprincipes toepast als bij andere kritieke identiteiten: eigenaar, rechten, lifecycle en periodieke toegangsreviews.
Concreet betekent dit dat je per agent helder vastlegt:
- wie de owner is (verantwoordelijkheid voor het doel en het gebruik);
- permissies nodig zijn voor de taak;
- lifecycle beheert (aanmaken, wijzigen, intrekken);
- access reviews uitvoert op basis van risico en actualiteit.
Deze aanpak maakt het verschil tussen “agent bestaat” en “agent is gecontroleerd”. Bovendien ondersteunt het je bij het snel beperken van toegang zodra context verandert.
Voorkom ‘excessive access’ met gerichte autorisatie
Agents krijgen vaak rechten om flexibel te kunnen werken. Het risico is dat die rechten gaandeweg te breed worden. Het webinar zet daarom in op het terugdringen van overmatige toegang en het verankeren van autorisatiebeslissingen in een identiteit-gedreven model.
Een praktische vertaling is om permissions niet alleen toe te kennen, maar ook te toetsen. Denk aan een aanpak waarin je:
- toegang baseert op minimum noodzakelijke rechten;
- gebruiksscenario;
- impact;
- intrekt of bijstuurt wanneer risico stijgt.
Zo voorkom je dat agents blijven draaien met permissies die ooit nodig waren, maar vandaag niet meer aansluiten.
Shadow AI: niet stoppen, maar onder controle brengen
Security teams krijgen ook te maken met AI-tools die buiten normale goedkeuringsroutes ontstaan. Het webinar noemt “shadow AI” als een governance-uitdaging: tools of agents worden ingevoerd zonder dezelfde identiteits- en toegangsregels.
Alleen blokkeren lijkt aantrekkelijk, maar kan adoptie remmen. De betere route is om shadow AI te kunnen ontdekken, begrijpen en onder consistent beleid te brengen. Dat vereist zichtbaarheid en autorisatie die niet afhankelijk is van één vooraf ingestelde aanvraagprocedure.
Wat je dan nodig hebt
- Discovery: agents en tooling kunnen vinden, ook als ze niet via de standaard workflow zijn geïntroduceerd.
- Informatie over bereik: wat kan het agent-effectief uitvoeren?
- Ownership: een verantwoordelijke aanwijzen zodat beslissingen traceerbaar worden.
- Consistente controls: dezelfde governanceprincipes toepassen op alle agents.
Onderzoek dat in de webinarcontext wordt besproken, suggereert dat organisaties met meer volwassen identity governance minder shadow AI zien en sneller kunnen reageren op afwijkend gedrag.
Van beleid naar operatie: start met identiteit governance
Als governance voor AI-agents het doel is, moet je het vertalen naar dagelijkse operationele stappen. Het webinar adviseert daarbij om het probleem niet te reduceren tot een blokkade- of detectietaak, maar om governance als identiteitssysteem te behandelen.
Een logische volgorde om te starten:
- Inventariseer de agents (en hun koppelingen aan apps en API’s).
- Map rechten: leg vast welke toegang per agent is geconfigureerd.
- Wijs eigenaren toe en maak goedkeuringsroutes zichtbaar.
- Beperk rechten waar mogelijk en voer periodieke reviews in.
- Maak intrekken veilig: definieer hoe je permissions kunt terugdraaien zonder onbedoelde verstoring.
Door deze stappen te combineren, zorg je ervoor dat excessive access niet pas wordt ontdekt nadat er incidenten zijn.
Wat betekent dit voor teams die AI verder willen opschalen?
AI-adoptie versnelt. Daardoor wordt governance niet automatisch beter met de tijd; het moet juist meeschalen met de complexiteit. Het webinar maakt duidelijk dat securityteams de volgende stap moeten zetten: agents niet alleen detecteren, maar ook autoriseren en beheren zoals een kritieke identiteit.
Wie dit goed inricht, heeft minder moeite met vragen zoals: welke agent is verantwoordelijk, welke systemen zijn bereikbaar, en hoe snel kan toegang worden beperkt als de situatie verandert. Daarmee voorkom je dat een nieuwe identiteitslaag een blinde vlek wordt.
Conclusie
Governance voor AI-agents draait om meer dan zichtbaarheid. Je moet autorisatie, eigenaarschap en lifecycle centraal zetten, zodat agents niet met te ruime rechten blijven doorwerken. Daarnaast helpt een identiteit-gedreven aanpak om shadow AI niet alleen te blokkeren, maar onder consistente controle te brengen. Zo blijft de toegang van AI-agents beheersbaar, ook wanneer het aantal agents snel groeit.
Wil je dit verbinden met bredere incidentafhandeling rond AI, dan kun je ook lezen over stateful SOC en AI in incidentafhandeling. Voor context over hoe identity- en configuratievraagstukken mis kunnen gaan in moderne omgevingen is Jadepuffer: Azure resources wissen met gestolen service principals eveneens relevant.
Bron: https://thehackernews.com/2026/09/webinar-how-to-govern-ai-agents-reduce.html
