CISA heeft een kritieke kwetsbaarheid in Ray toegevoegd aan de Known Exploited Vulnerabilities (KEV)-catalogus. De reden: er is bewijs dat Ray kwetsbaarheid actief wordt uitgebuit. Het gaat om CVE-2025-62593 (CVSS 9.4), die in bepaalde situaties kan leiden tot remote code execution (RCE) via webbrowser.
Ray is een open-source, Python-native framework dat wordt gebruikt om kunstmatige intelligentie- en machine learning workloads te schalen. Met tienduizenden gebruikers wereldwijd komt deze melding hard aan bij teams die Ray in ontwikkel- of testomgevingen draaien.
Wat is er mis met Ray (CVE-2025-62593)?
Volgens de CISA-melding draait het probleem rond onvoldoende beveiligingsmaatregelen op kritieke endpoints, waaronder routes zoals /api/jobs en /api/job_agent/jobs/. In de uitleg van Ray-maintainers wordt benadrukt dat er langdurig geen authenticatie is geïmplementeerd voor deze kritieke onderdelen.
De kern van het misbruik ligt niet alleen bij de kwetsbare endpoints, maar ook bij de manier waarop de aanval via de browser werkt. Met name de controle tegen browser-gebaseerde aanvallen schiet tekort, inclusief situaties waarin de User-Agent header kan worden aangepast.
Waarom kan een browser leiden tot RCE?
De aanval maakt gebruik van twee elementen die samen gevaarlijk worden:
- DNS rebinding tegen de browser
- Misbruik van de Ray-endpoints zonder robuuste afscherming/authenticatie
Het gevolg is dat een ontwikkelaar die Ray gebruikt, door onoplettendheid kan worden geraakt wanneer iemand een kwaadaardige website bezoekt of wanneer de gebruiker in een browser wordt blootgesteld aan kwaadaardige content, bijvoorbeeld via een malafide advertentie. In die setting kan de aanvaller uiteindelijk arbitrary code (shell code) op het systeem laten uitvoeren.
Vooral relevant in ontwikkel- en testomgevingen
Ray-maintainers geven aan dat de impact vooral samenhangt met ontwikkelaars die Ray in ontwikkeling of testen draaien. Tegelijkertijd is er meer nuance: als een slachtoffer in een gerichte phishing-aanval wordt betrokken, kan dit nog steeds tot code-executie leiden.
Van één computer naar netwerkgerelateerde omgevingen
De risico’s eindigen niet noodzakelijk bij de lokale ontwikkelmachine. Ray-maintainers stellen dat de aanval ook kan worden uitgebreid naar instantie(s) die “netwerk-adjacent” zijn.
Dat gebeurt doordat de browser in de aanvalrol kan dienen als een soort “confused deputy”: de browser wordt dan als tussenschakel gebruikt om Ray te benaderen vanuit een context die anders niet voor de aanvaller bereikbaar zou zijn.
Met andere woorden: een slachtoffer dat een malafide website bezoekt kan (indirect) systemen in een private corporate omgeving worden geraakt, afhankelijk van hoe Ray-netwerken zijn ingericht en bereikbaar zijn.
Fix beschikbaar: update naar Ray 2.52.0
Een belangrijke praktische stap: het probleem is volgens de bron opgelost in versie 2.52.0 van het Ray-pakket voor Python. Dat betekent dat teams die Ray gebruiken, prioriteit moeten geven aan het upgraden naar deze (of een latere) veilige release.
Ray noemt ook onderzoekers die hielpen bij het blootleggen van onderdelen van de keten: Avi Lumelsky voor de fetch bypass en Jonathan Leitschuh voor het uitwerken van de DNS rebinding-aanval.
CISA: actie vereist vóór 20 augustus 2026
Omdat er sprake is van actieve exploitatie, adviseert CISA dat federale instanties uit de FCEB (Federal Civilian Executive Branch) noodzakelijke fixes en mitigerende maatregelen toepassen uiterlijk op 20 augustus 2026.
Dat is een duidelijke signaalfunctie voor organisaties buiten de FCEB: wacht niet op een “volgende onderhoudsvenster”-ronde, zeker niet als Ray in een omgeving draait waar browsers of gebruikers toegang toe hebben.
Wat weten we over aanvallen in de wild?
In de bron wordt opgemerkt dat CISA geen specifieke details heeft gedeeld over hoe de kwetsbaarheid precies wordt misbruikt door aanvallers in het wild. Wel wijst een rapport van BitSight (maart 2026) erop dat actoren achter de RondoDox DDoS botnet de kwetsbaarheid al in hun arsenaal hadden opgenomen twee dagen vóór de publieke disclosure op 26 november 2025.
Waarom dat relevant is: de bron koppelt dit aan de beschikbaarheid van een proof-of-concept (PoC). PoC’s kunnen de drempel verlagen voor misbruik, omdat aanvallers sneller kunnen testen of het werkt in specifieke setups.
Daarnaast meldt Oligo dat on-gepatchte Ray-instanties ook doelwit waren van aanvallen die clusters met NVIDIA GPU’s willen omzetten naar een self-replicating cryptocurrency mining botnet. Die campagne wordt aangeduid als ShadowRay 2.0.
Wat betekent dit voor jouw organisatie?
Ook als je Ray vooral gebruikt door ontwikkelaars of data scientists, is dit een wake-up call. De combinatie van browser-gebaseerde technieken en een misbruikbare web-interface maakt het risico reëel, zelfs wanneer de omgeving ogenschijnlijk “alleen voor testen” is.
Praktisch gezien volgen hier stappen die je direct kunt oppakken:
- Upgrade Ray naar versie 2.52.0 (of hoger) en verifieer dat alle omgevingen dezelfde versie draaien.
- Beperk blootstelling: zorg dat Ray-endpoints niet onnodig bereikbaar zijn vanuit netwerken waar gebruikers met browsers toegang hebben.
- Bekijk gebruikspatronen: identificeer waar Ray dev/test draait en wie daar webverkeer naartoe kan sturen (direct of via proxies/advertenties).
- Check afhankelijkheden: als Ray onderdeel is van een groter platform of pipeline, werk ook die onderliggende componenten bij.
Als je meer wil lezen over de bredere achtergrond van kwetsbaarheden en waarom patchen niet altijd genoeg is, sluit dit onderwerp aan op signalen zoals in “AI-gedreven kwetsbaarheden: waarom patchen niet volstaat”.
Geef mitigaties vorm, ook als je nog niet kunt upgraden
De bron is helder over de technische fix, maar in de praktijk kan een upgrade niet altijd meteen “voor iedereen” klaar zijn. Daarom is het verstandig om tijdelijke maatregelen te combineren met het plan om te patchen.
Concreet kun je denken aan het reduceren van de aanvalskans op browser-niveau: voorkom dat ongeautoriseerde toegang tot Ray-webendpoints mogelijk is vanaf omgevingen waar gebruikers zonder onderscheid webcontent kunnen bezoeken. Daarnaast helpt het segmenteren van Ray-diensten, zodat een compromis niet automatisch door kan schalen.
Omdat dit specifieke issue browser-gebaseerd is, is awareness ook relevant: stuur je team niet alleen een bericht over “update Ray”, maar leg uit waarom. Bijvoorbeeld: bezoek aan kwaadaardige sites of advertenties kan in deze keten een exploitpad vormen.
Conclusie
De toevoeging van Ray kwetsbaarheid actief aan de KEV-lijst maakt één ding duidelijk: CVE-2025-62593 is niet langer een theoretisch risico. Door de combinatie van onvoldoende beveiliging op kritieke endpoints en de mogelijkheid om via DNS rebinding browser-gebaseerde RCE te bereiken, kan dit leiden tot het uitvoeren van willekeurige code op systemen van ontwikkelaars — en in sommige gevallen zelfs op omgevingen binnen het netwerk.
De praktische route is daarom: upgrade naar Ray 2.52.0, beperk de blootstelling van Ray-webdiensten en borg dat dev/test omgevingen niet als “laag risico” worden behandeld. Dat is de kortste weg om te voorkomen dat een bekende, al misbruikte kwetsbaarheid jouw omgeving raakt.
Wil je je kennis verbreden richting andere browser- en exploitketens? Lees dan ook over een AI-ondersteunde SharePoint exploitketen met on-auth RCE — zo zie je hoe exploitbaarheid vaak meer is dan alleen de patchstatus.
Bron: https://thehackernews.com/2026/08/cisa-flags-actively-exploited-ray-flaw.html
